taş döşeli, yaya yolları ve drenaj hendekleriyle çevrili yollarıyla bugün hâlâ ünlüler. Romalılar betonu binalarda sulu kireç, puzolan külü ve yumruk boyutlu kayaların karışımı olarak kullanıyorlardı. Sanayileşmiş tuğla üretimi ve mobil fırınlar.
Roma mühendisliği Roma'nın teknolojik üstünlüğünde ve mirasında büyük bir paya sahipti. Yüzlerce yol, köprü, su yolu, hamam, tiyatro ve arena inşa edilmişti. Kolezyum, Pont du Gard ve Panteon gibi birçok anıt Roma mühendisliği ve kültürünün mirası olarak hâlen durmaktadır. MÖ 1. yüzyılda Romalılar sayısız cesur mimari tasarıma imkân veren betonu kullanmaya başladılar. Daha önceleri inşaat işlerinde mermer kullanılıyordu. Yine MÖ 1. yüzyılda Vitruvius muhtemelen tarihteki ilk bilimsel mimari inceleme olan De architectura'yı yazdı. MÖ 1. yüzyılın sonlarında Romalılar MÖ 50 yılı civarında Suriye'de icat edilen cam üflemeyi kullanmaya başladılar. Mozaik de Sulla'nın Yunanistan seferinden getirilen örneklerden sonra imparatorluk içinde çok popüler hale geldi.
Roma villaları, atriyumlar, çeşmeler, yemek odaları, özel hamamlar, kuleler, sütunlar, balık havuzları, şölenin sosyal değerler üzerinde büyük öneme sahip olması, evde ebedi alev yanması, hatta bazı mitolojik sembolizm ve ritüellerle ünlüdür.
Augustus (M.Ö. 27–M.S. 14) ile Roma'nın yeniden inşa edildiği söylenebilir. Augustus ölüm döşeğinde, “Roma'yı çamur içinde buldum; size mermerden bir şehir bıraktım” demiş, bu sözün düz anlamında kısmen gerçeklik olsa da Cassius Dio bu ifadenin imparatorluğun gücünü anlatan bir metafor olduğunu iddia etmiştir. Mermer, Roma'da Augustus öncesi dönemde de kullanılıyordu ancak Augustus dönemine kadar bir yapı malzemesi olarak bu kadar yaygın kullanılmamıştır. Antik Yunan kökenli bir mimari düzen olan Korint düzeni, Augustus çağı ve Roma'nın İmparatorluk döneminin baskın mimari üslubu olmuştur. Suetonius, Roma'nın Augustus ve Agrippa tarafından Klasik Yunan modeli uyarınca düzenlenmeden önce bir İmparatorluk başkenti olmak için uygunsuz olduğundan bahseder.
M.S. 200 Greklerde bir liman ticaret kenti ile başlayan Miletus, Helenistik dönemde yarı bağımsız bir şehir devleti haline gelir. Dini ve şarap ihracatı yapan bir şehir olduğu halde, Roma İmparatorluğu ile bir sağlık beldesine dönüştü. Yunan tiyatroları, dikkatli ve stratejik bir şekilde doğal manzaraya yerleştirildi ve çoğu zaman dramatik manzaralara sahipti; oysa Roma tiyatrosu, Roma İmparatorluğu statüsü ve dini konuların bir sembolü olarak kentsel bir mimari unsur oldu.
Zamanında Arşimet tarafından yapılmış olan, kürenin ve silindirin birbirlerine göre hesaplamaları üzerine inşa edilen eşsiz kubbesiyle Pantheon; bir heykel değil ancak ışık Roma Tanrısı Jüpiter'in sembolü oldu, Arkeoastronomi'nin iyi hesaplanmış ve güzel bir örneğidir. Bina, doğudaki dini fikirlerin Roma'nın tam kalbine ithalatı olarak algılanabilir.
Roma'nın dikey yüzeyleri: Duvar, üzerinde bazı özel süslemeler ve heykeller ile ilk kez başlı başına bir mimari unsur haline geldi. Kasaba evleri ve kır villalarında Roma'nın banyoları, özellikle şehirlerdeki hamamlar; havuzları, spor salonları, okuma salonları ve kütüphaneleriyle sağlık, eğitim ve eğlence merkezleri haline geldi.
M.S. 300 İmparator Konstantin, Hıristiyanlığı Roma Devletinin resmi dini olarak ilan eder ve bununla birlikte Levant'taki en geniş ve en uzun soluklu inşaat projeleri dönemine son verir.